Sürekli ayakta durmak zorunda kalmamayı özledim.. Arada sırada, yorulduğunda, arkadaş omuzlarına konan başları özledim.. Dinlenmek istediğin anda, güvendiklerinin yanında gözlerden dökülen yaşlarla dudaklardan dökülen dertlerin, boşluğa karışmasını özledim.. Eğlenmek istediğinde açılan şarkıları ve yine dost başlarla eşlik edilen şarkı sözlerini özledim.. Acabalar olmadan hareket edebilmeyi, çekinmeden dans edebilmeyi özledim.. Her gün aynı yüzlerle görüşüyor olsan da, o yüzlerden sana ulaşan samimi gülümseyişleri özledim.. Dostlarla paylaşılan yemekleri, içkileri, tatlıları özledim.. Sırlarını hiç tereddüt etmeden anlatabilmeyi, anlattıkça küçülen sorunları özledim.. Kafanı boşaltmak için alışveriş yapmak yerine, dostlarla edilen muhabbetleri özledim.. Ama en çok da çağımızın en yaygın hastalığı olan yalnızlığın, henüz aramıza sızmadığı, temiz ve neşeli zamanları özledim..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder